«نماز به زبان من»؛ روایت خلاقانه نسل جوان از آرامش، امید و بندگی

به گزارش روابط عمومی اداره کل بهزیستی استان سمنان، ساره امیرجان معاون مشارکت‌های مردمی، توسعه ظرفیت‌های اجتماعی و فرهنگی بهزیستی استان با اعلام این خبر گفت: پویش «نماز به زبان من» فرصتی برای پیوند هنر با معنویت و بستری برای بازتاب احساسات، تجربه‌های شخصی و نگاه خلاقانه افراد به نماز است؛ پویشی که تلاش دارد با بهره‌گیری از زبان هنر، جلوه‌های فردی و اجتماعی این فریضه الهی را از دریچه نگاه نسل نوجوان و جوان به تصویر بکشد.

ساره امیرجان با تأکید بر اهمیت فراهم‌کردن زمینه مشارکت داوطلبانه در فعالیت‌های فرهنگی و هنری افزود: هدف از اجرای این پویش، ایجاد فضایی برای بیان آزادانه و هنرمندانه احساس افراد نسبت به نماز، تقویت ارتباط عاطفی با این فریضه و ترویج مفاهیمی همچون آرامش، امید، هویت و سبک زندگی مبتنی بر ارزش‌های معنوی است.

معاون مشارکت‌های مردمی، توسعه ظرفیت‌های اجتماعی و فرهنگی بهزیستی استان با اشاره به محورهای این فراخوان اظهار داشت: «نماز و آرامش»، «نماز و امید»، «نماز و هویت»، «نماز و سبک زندگی» و «نماز از نگاه من» محورهای اصلی این پویش را تشکیل می‌دهند و شرکت‌کنندگان می‌توانند تجربه‌ها و برداشت‌های شخصی خود را در قالب‌های متنوع هنری روایت کنند.

وی ادامه داد: پوستر و آثار گرافیکی، پادکست و روایت صوتی، دل‌نوشته و شعر، کلیپ‌های ویدئویی کوتاه، عکاسی، نقاشی و طراحی از جمله قالب‌های پیش‌بینی‌شده برای تولید و ارسال آثار است. جامعه هدف این پویش، نوجوانان و جوانان و علاقه‌مندان به فعالیت‌های هنری هستند که می‌توانند به‌صورت داوطلبانه در این حرکت فرهنگی مشارکت کنند.

امیرجان در تشریح روند اجرایی پویش ضمن تشکر از بهزیستی شهرستان دامغان بیان کرد: پس از اطلاع‌رسانی و انتشار فراخوان، آثار در شهرستان‌ها دریافت، جمع‌آوری و ساماندهی می‌شوند و سپس به‌صورت یکجا به واحد فرهنگی اداره بهزیستی شهرستان دامغان، به‌عنوان محور اجرای استانی پویش، ارسال خواهد شد. در ادامه، کمیته داوری با بررسی آثار و بر اساس معیارهای ارزیابی و امتیازدهی، نسبت به انتخاب آثار برگزیده اقدام خواهد کرد.

ساره امیرجان با دعوت از نوجوانان، جوانان و علاقه‌مندان به هنر برای حضور فعال در این پویش خاطرنشان کرد: مهلت ارسال آثار تا ۱۰ آبان‌ماه ۱۴۰۵ تعیین شده است و امیدواریم با مشارکت خلاقانه علاقه‌مندان، زمینه‌ای برای شنیده‌شدن روایت‌های متفاوت و صمیمی از نماز فراهم شود؛ روایت‌هایی که از دل تجربه‌های شخصی برمی‌آیند و با زبان هنر، معنای آرامش، امید و ارتباط با خداوند را بازگو می‌کنند.